Την Δ’ Κυριακή των Νηστειών, 22 Μαρτίου, ημέρα που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη, συγγραφέα της «Κλίμακος», ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος ιερούργησε στον Ιερό Ναό του Αγίου Ευσταθίου στη Μελβούρνη, με συλλειτουργούς τους Θεοφιλεστάτους Επισκόπους Μελβούρνης κ. Κυριακό και Χώρας κ. Ευμένιο και συμπροσευχόμενο τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δέρβης κ. Ιεζεκιήλ. Εκκλησιάστηκαν, μεταξύ άλλων, ο Πρέσβης της Ελλάδος στην Αυστραλία κ. Σταύρος Βενιζέλος, η Γενική Πρόξενος της Ελλάδος στη Μελβούρνη κ. Δήμητρα Γεωργαντζόγλου, Άρχοντες της Μ.τ.Χ.Ε., και ο κατά σάρκα αδελφός του Οικουμενικού Πατριάρχου, κ. Νικόλαος Αρχοντώνης, μετά της συζύγου του, Αικατερίνης.
Κατά το εμπνευσμένο κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος εστίασε στο περιεχόμενο του μεγαλειώδους συγγράμματος «Κλίμαξ» του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου, σημειώνοντας εισαγωγικά ότι αποτελεί καρπό της πολυετούς ασκήσεως και της θαυμαστής πνευματικής προόδου του θεοφόρου αυτού Πατρός της Εκκλησίας μας. «Ο Άγιος Ιωάννης εκδαπάνησε όλη του τη ζωή στην άσκηση, στον πνευματικό αγώνα, στην προσευχή, στη νηστεία και στην καλλιέργεια όλων των μοναχικών αρετών», σημείωσε, μεταξύ άλλων, και στη συνέχεια εξήγησε ότι η «Κλίμαξ» περιλαμβάνει τριάντα λόγους περί αρετής, οι οποίοι λειτουργούν σαν μια νοητή σκάλα, που οδηγεί τον ασκούμενο άνθρωπο στον ουρανό, κοντά στον Θεό.
Παρουσιάζοντας και αναλύοντας ορισμένες από τις αρετές που προβάλλονται στην «Κλίμακα» του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου, ο Αρχιεπίσκοπος έδωσε έμφαση και εμβάθυνε στον Λόγο περί αγάπης που τοποθετείται στο τριακοστό «σκαλοπάτι», την κορυφή όλων των αρετών. Παρατήρησε ότι στις μέρες μας η λέξη «αγάπη» είναι ιδιαίτερα δημοφιλής, ακούγεται παντού, λέγεται από τα χείλη με περισσή ευκολία, όμως στην πράξη αποδεικνύεται δύσκολο να βιωθεί με τρόπο ουσιαστικό. «Έχουμε πολλές μορφές αγάπης στην κοινωνία, αλλά υπάρχει μια μορφή αγάπης, η οποία είναι ανώτερη πάντων», σημείωσε και επισήμανε: «Είναι η αγάπη του Χριστού, η πραγματική αγάπη, αυτή που τα δίδει όλα άνευ προϋποθέσεως». «Αν θέλετε να δείτε τι είναι αγάπη πραγματική», συνέχισε, «κλείστε τα μάτια σας και δώστε μου το χέρι σας, για να σας πάρω νοερά για ένα ταξίδι μακρινό. Να πάμε στον Γολγοθά. Εκεί να δούμε τι σημαίνει εσταυρωμένη αγάπη. Όχι αυτή η αγάπη η ψεύτικη, για την οποία όλοι μιλούν, αλλά κρατάει από το πρωί μέχρι το βράδυ. Αληθινή αγάπη είναι αυτή στον λόφο του Γολγοθά, που είναι η απροϋπόθετη αγάπη, η αγάπη όπου τα δίνεις όλα, όπου δεν περιμένεις αντάλλαγμα, όπου δεν έχεις καμιά ιδιοτέλεια».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Μακάριος προέτρεψε πατρικά όλους να προσπαθήσουν να αποκτήσουν αυτή την αληθινή, τη θεϊκή αγάπη για τους συνανθρώπους τους, ενώ ευχήθηκε καλή δύναμη στον πνευματικό τους αγώνα κατά το υπόλοιπο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
δύναμη στον πνευματικό τους αγώνα κατά το υπόλοιπο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Την Κυριακή, 22 Μαρτίου, το εσπέρας, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Μακάριος επισκέφθηκε την Ενορία Υπαπαντής του Κυρίου, στο προάστιο Coburg της Μελβούρνης, και χοροστάτησε στον Ε´ Κατανυκτικό Εσπερινό, πλαισιούμενος από τον επιχώριο Επίσκοπο Χώρας, Θεοφιλέστατο κ. Ευμένιο, και τους Θεοφιλεστάτους Επισκόπους Μελβούρνης κ. Κυριακό και Καμπέρας κ. Αθηναγόρα. Στην Ακολουθία συμμετείχαν ο Ιερατικώς Προϊστάμενος της Ενορίας π. Λεωνίδας Ιωάννου και πλειάδα κληρικών εκ των Ι. Επισκοπών Χώρας και Μελβούρνης, ενώ αθρόα υπήρξε η προσέλευση ευσεβών πιστών από το Coburg και την ευρύτερη περιοχή.
Στο τέλος του Κατανυκτικού Εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε λόγο πνευματικής οικοδομής προς το εκκλησίασμα, εμπνευσμένο από την «Κλίμακα» του Αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου και, ειδικότερα, από τον έκτο Λόγο, περί μνήμης θανάτου. Διέκρινε ότι ιδιαίτερα στη σύγχρονη κοινωνία, όπου η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη υποχρεώσεις, μέριμνες και πίεση χρόνου, συχνά λησμονούμε πως ο θάνατος είναι το μόνο βέβαιο και αναπόφευκτο γεγονός στη ζωή του ανθρώπου. Επεσήμανε ότι η μνήμη του θανάτου, δηλαδή η συνειδητοποίηση των ορίων της επίγειας ζωής και της προοπτικής μετάβασης στη μέλλουσα και αληθινή ζωή, μπορεί να αλλάξει καθ’ ολοκληρίαν τη βιοτή μας και τις προτεραιότητες που θέτουμε.
Κατακλείοντας, υπενθύμισε ότι δεν γνωρίζουμε πότε θα έρθει η ώρα του θανάτου για τον καθένα μας και, ως εκ τούτου, προέτρεψε να προετοιμαζόμαστε μέσω της ενάρετης βιοτής και των αγαθών έργων, ώστε να έχουμε “σφραγισμένο” από τη χάρη του Θεού το διαβατήριο για το ταξίδι προς την αιώνια βασιλεία Του.
