30.8 C
Athens
Πέμπτη, 13 Ιουνίου, 2024

Η Πατριαρχική ομιλία σε Περιβαλλοντική ημερίδα στον Πύργο

Στις επιπτώσεις της οικολογικής κρίσης αναφέρθηκε σήμερα, 4 Σεπτεμβρίου 2023, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος στην ομιλία του κατά την Ημερίδα «Η κοινή αειφόρος συνθήκη στο φυσικό και αστικό περιβάλλον – Εκφάνσεις του πολιτιστικού και περιβαλλοντικού αποτυπώματος του Οικουμενικού Πατριαρχείου» στο πλαίσιο της επίσκεψης που πραγματοποιεί στον Πύργο της Ηλείας.

Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε στο χώρο του Συνεδριακού κέντρου της Π.Ε. Ηλείας και διοργανώθηκε από το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών σε συνδιοργάνωση με Οικουμενικό Πατριαρχείο, την Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και Ωλένης, τους Δήμους Πύργου, Ανδραβίδας – Κυλλήνης, τα Φροντιστήρια Βιωσιμότητας Δήμου Νεαπόλεως-Συκεών, Νοτίου Πηλίου, Πύργου και Ανδραβίδας- Κυλλήνης και τους Φίλους της Φύσης Θεσσαλονίκης.

Ὁμιλία τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου εἰς τήν Ἡμερίδα «Ἡ κοινή ἀειφόρος συνθήκη στό φυσικό καί ἀστικό περιβάλλον – Ἐκφάνσεις τοῦ πολιτιστικοῦ καί περιβαλλοντικοῦ ἀποτυπώματος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου» (Πύργος Ἠλείας, Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2023)

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Ἠλείας καί Ὠλένης κ. Ἀθανάσιε,

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι,

Ἐξοχώτατε κύριε Περιφερειάρχα,

Ἐντιμότατοι κύριοι Δήμαρχοι Πύργου καί Ἀνδραβίδας,

Εὐλαβέστατοι κληρικοί,

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες ὀφφικιάλιοι,

Ἐλλογιμώτατοι συνδιοργανωταί τῆς Ἡμερίδος,

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Μετά πολλῆς χαρᾶς συμμετέχομεν εἰς τήν παροῦσαν Ἡμερίδα, μέ θέμα «Ἡ κοινή ἀειφόρος συνθήκη στό φυσικό καί ἀστικό περιβάλλον – Ἐκφάνσεις τοῦ πολιτιστικοῦ καί περιβαλλοντικοῦ ἀποτυπώματος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου», ἡ ὁποία ἀντανακλᾷ τήν γόνιμον συνεργασίαν τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς Πατριαρχικοῦ Ἱδρύματος Πατερικῶν Μελετῶν καί τοῦ Νομοῦ Ἠλείας εἰς θέματα παιδείας καί κοινωνίας εὐρύτερα. Χαιρόμεθα ἰδιαιτέρως, ἐπειδή ἡ διάδρασις αὐτή ἐμπνέεται ἀπό τάς πολλάς πρωτοβουλίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἤδη ἀπό τοῦ ἔτους 1989, εἰς τόν τομέα προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, δράσεις, αἱ ὁποῖαι συνδυάζονται μέ τόν τονισμόν τῶν κοινωνικῶν ἐπιπτώσεων τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως καί τήν θέσιν ὅτι ὁ ἀγών διά τήν προστασίαν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τοῦ «οἴκου» του, τοῦ φυσικοῦ καί πολιτισμικοῦ περιβάλλοντος, εἶναι ἀδιαίρετος. Αὐτό τό τονίζομεν πάντοτε εἰς τάς Πατριαρχικάς Ἐγκυκλίους ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Ἰνδίκτου, Ἡμέρᾳ προσευχῶν διά τό Περιβάλλον.

Ὅπως ὑπεστηρίχθη ἐκ μέρους φιλοσόφων τοῦ πολιτισμοῦ, εἰς τάς ἀπαρχάς τῶν Νεωτέρων Χρόνων ἡ «ὀργανολογική» θεώρησις τοῦ κόσμου ἀντικατεστάθη ἀπό μίαν μηχανιστικήν προσέγγισιν, ἡ ὁποία κατέστη κυρίαρχος κοσμοθεωρία. Αὐτή ἡ καθοριστική διά τήν πορείαν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἀνατροπή ἐδημιούργησε μίαν «πρωτόγνωρον πνευματικήν ἀπόστασιν» μεταξύ ἀνθρώπου καί φύσεως. Ὅπως ὁ ἄνθρωπος κατανοεῖ τόν ἑαυτόν του ὡς αὐτόνομον ὄν ἐν ἀναφορᾷ πρός τόν Θεόν, τοιουτοτρόπως βλέπει τήν ὕπαρξίν του ἀποκεκομμένην ἀπό τήν φύσιν καί τά ὑπόλοιπά ἔμβια ὄντα. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἀλλοτριώσεως ἀπό τόν Θεόν ὡς δημιουργόν καί ἀπό τήν κτίσιν ἦτο νά βλέπῃ ὁ ἄνθρωπος εἰς τήν φύσιν ἕνα ἀντικείμενον κυριαρχίας καί ἐκμεταλλεύσεως (βλ. Max Scheler, Wesen und Formen de Sympathie, Ἅπαντα VII, σ. 92 – 93). Ἡ ἁλματώδης ἀνάπτυξις τῆς ἐπιστήμης καί τῆς τεχνολογίας πού ἠκολούθησε, παρά τά μοναδικά εὐεργετήματά της διά τήν ἀνθρωπίνην ζωήν, εἶναι βέβαιον ὅτι ἐτροφοδότησε τήν ἔπαρσιν τοῦ ἀνθρώπου ἔναντι τῆς φύσεως καί τάσεις ἀντικειμενοποιήσεως καί χειραγωγήσεώς της.

Ἔχει λεχθῆ ὅτι ἡ σύγχρονος οἰκολογική κρίσις εἶναι κρίσις τοῦ ἰδίου τοῦ ἀνθρώπου, τῆς ἐλευθερίας του, τοῦ πολιτισμοῦ του, τῆς θρησκείας καί τῶν ἰδεολογιῶν του. Πρόκεται περί πνευματικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ ἀντιμετώπισιν εἰς τό ἐπίπεδον τοῦ πνεύματος, τῆς νοοτροπίας, τῶν ἀξιῶν. Πρέπει νά ὑπερβαθῇ ἡ στάσις τοῦ ἔχειν ὡς καθοριστικοῦ τρόπου ὑπάρξεως, νά μεταβῶμεν ἀπό τό ἔχειν εἰς τό εἶναι, ἀπό τήν κτητικήν εἰς τήν μετοχικήν σχέσιν μέ τόν κόσμον.

Ἡ πρότασις τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας εἶναι νά συνειδητοποιήσωμεν ὅτι δέν εἴμεθα ἐξουσιασταί καί κυρίαρχοι, ἀλλά «ἱερεῖς» καί «φύλακες» τῆς δημιουργίας, ὅτι ὀφείλομεν νά ἐκφράζωμεν ἀπέναντι εἰς τήν δημιουργίαν τό εὐχαριστιακόν καί τό ἀσκητικόν ἦθος τῆς Ὀρθοδοξίας. Πρέπει νά διδασκώμεθα ἀπό τόν εὐλογημένον τρόπον τοῦ βίου τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπί μακρούς αἰῶνας προσεκόμιζον εἰς τούς ναούς μας «τόν σῖτον, τόν οἶνον καί τό ἔλαιον», διά νά τά ἁγιάσῃ ὁ ἱερεύς καί νά ἁγιασθῇ ἡ ζωή καί οἱ κόποι των. Ὀφείλομεν νά ἐμπνεώμεθα ἀπό τό θυσιαστικόν φρόνημα καί τό δοξολογικόν ἦθος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, ὅπως ἔχει γραφῆ, «δέν θεωροῦσαν τίποτε δικό τους κατόρθωμα, τίποτε αὐτονόητο, οὔτε τήν ὑγεία, οὔτε τό ψωμί, οὔτε τό νερό, καί δοξολογοῦσαν τόν Θεό καθημερινά γιά τό δῶρο τῆς ζωῆς, βίωναν τήν ἱερότητα τῆς κτίσης καί ἔβλεπαν παντοῦ τήν σφραγῖδα καί τήν χάρη τοῦ Θεοῦ». Τό ἐπιχείρημα, ὅτι αὐτό τό εὐχαριστιακόν, δοξολογικόν καί ἀσκητικόν ἦθος δέν εἶναι δυνατόν να βιωθῇ εἰς τό σύγχρονον κοινωνικόν, οἰκονομικόν καί πολιτισμικόν περιβάλλον εἶναι τελείως σαθρόν.

Ἡ ἰδία ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νίκη ἐναντίον ὅλων των δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι συμβάλλουν ἰδεολογικῶς καί ἐν τῇ πράξει εἰς τήν καταστροφήν τῆς φύσεως καί τήν διατάραξιν τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων, δυνάμεων ὅπως ὁ ἀτομοκεντρισμός, ἡ πλεονεξία, ὁ καταναλωτισμός, ἡ ἀδιαφορία διά τόν πλησίον, ἡ ἀλαζονία τῆς γνώσεως κ. ἄ. Δέν συμβιβάζεται μέ τήν ζωήν καί τήν θεολογίαν τῆς Ἐκκλησίας νά βλέπωμεν καί νά χρησιμοποιῶμεν τόν συνάνθρωπον ὡς ἀντικείμενον καί τήν κτίσιν ὡς χρήσιμον ὑλικόν.

Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, παρά τάς πρωτοφανεῖς προόδους εἰς τούς τομεῖς τῆς ἐπιστήμης καί τοῦ πολιτισμοῦ, δέν ἠμπορεῖ νά αἰσθάνεται ὑπερήφανος διά τήν στάσιν του ἀπέναντι εἰς τό φυσικόν περιβάλλον. Τό σύγχρονον παγκόσμιον οἰκολογικόν πρόβλημα ἔχει σαφῆ ἀνθρωπογενῆ αἴτια. Μάλιστα, ἐνῷ γνωρίζομεν τό μέγεθος τῆς ἀπειλῆς, δέν ἀλλάζομεν συμπεριφοράν. Δέν μᾶς συνετίζουν ἡ κλιματική ἀλλαγή, ἡ ραγδαία μείωσις τῆς βιοποικιλότητας, αἱ καταστροφικαί πυρκαϊαί, ἡ ρύπανσις τῆς ἀτμοσφαίρας καί τῶν θαλασσῶν, αἱ κοινωνικαί ἐπιπτώσεις τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως. Δυστυχῶς, πολλοί πιστεύουν, ἀφελῶς, ὅτι τό πλανητικόν οἰκοσύστημα ἔχει τήν δύναμιν νά ἀνανεώνεται καί νά ἀποκαθίσταται ἀφ᾿ ἑαυτοῦ.

Ἐπαινοῦμεν κάθε προσπάθειαν, ἡ ὁποία συμβάλλει εἰς τήν εὐαισθητοποίησιν διά τό σύγχρονον οἰκολογικόν πρόβλημα, εἰς τήν κινητοποίησιν καί συνεργασίαν διά τήν προστασίαν τῆς ἀπειλουμένης δημιουργίας. Ἡ κλιματική ἀλλαγή εἶναι μία σκληρά πραγματικότης μέ πλανητικάς ἐπιπτώσεις. Καί εἶναι βέβαιον, ὅτι τό πρόβλημα δέν ἀντιμετωπίζεται μέ τήν ἐνασχόλησιν μέ τάς ἐπιπτώσεις τῆς κρίσεως.

Εἶναι προφανές ὅτι ἡ πορεία πρός ἕνα βιώσιμον μέλλον οἰκολογικῆς ἰσορροπίας καί ἀειφορίας ἔχει τούς ὅρους του: τήν οἰκολογικήν οἰκονομίαν, ἀλλαγήν εἰς τήν ἀγροτικήν καί τήν βιομηχανικήν παραγωγήν, εἰς τήν παραγωγήν καί τήν χρῆσιν τῆς ἐνεργείας, εἰς τάς μεταφοράς καί τάς μετακινήσεις, νέα καταναλωτικά πρότυπα, προστασίαν τῶν θαλασσῶν, τῶν δασῶν, τῆς ἀτμοσφαίρας, μίαν ριζικήν στροφήν εἰς τήν πολεοδομίαν καί τήν ὀργάνωσιν τῆς ζωῆς εἰς τάς συγχρόνους μεγαλουπόλεις, μίαν νέαν ἰσορροπίαν δομημένου καί φυσικοῦ περιβάλλοντος.

Στοιχεῖον αὐτοῦ τοῦ οἰκοφιλικοῦ πολιτισμοῦ εἶναι καί ἡ εἰρήνη μεταξύ τῶν λαῶν, τῶν θρησκειῶν καί τῶν πολιτισμῶν. Εἰς τήν πρόσφατον Ἐγκύκλιον τῆς Ἰνδίκτου ἀνεφέρθημεν εἰς τάς περιβαλλοντικάς καταστροφάς, τάς ὁποίας προεκάλεσεν ἡ ἐπίθεσις τῆς Ρωσσικῆς Ὁμοσπονδίας κατά τῆς Οὐκρανίας, πέραν τῶν ἀνθρωπίνων ἀπωλειῶν. Ἐτονίσαμεν ὅτι κάθε πολεμική ἐνέργεια εἶναι καί πόλεμος κατά τῆς φύσεως. Ὁ κίνδυνος πυρηνικοῦ ὁλοκαυτώματος, ἡ ρύπανσις τοῦ ἐδάφους, τῶν ὑδάτων καί τῆς ἀτμοσφαίρας ἀπό τούς βομβαρδισμούς, ἡ ἀχρήστευσις καλλιεργησίμων ἐκτάσεων καί ἡ καταστροφή τοῦ δασικοῦ πλούτου, αὐτά καί πολλά ἄλλα δεινά τοῦ πολέμου ἀποκαλύπτουν τήν σημασίαν τῆς εἰρήνης ὡς ὅρου διά τήν προστασίαν τῆς κτίσεως. Ὁ ἀγών διά τήν εἰρήνην εἶναι συμβολή εἰς τήν διάσωσιν τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος. 

Ἐπιθυμοῦμεν ἐπίσης νά τονίσωμεν ὅτι τό σύγχρονον κυρίαρχον πρότυπον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἐπιτείνει τήν οἰκολογικήν κρίσιν καί λειτουργεῖ κατά τοῦ ἀληθοῦς συμφέροντος τοῦ ἀνθρώπου. Δέν συμφωνοῦμεν μέ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται ὅτι δέν ὑπάρχει ἐναλλακτική ἐπιλογή ἀπέναντι εἰς τήν προσανατολισμένην ἀποκλειστικῶς εἰς τήν μεγιστοποίησιν τοῦ κέρδους οἰκονομικήν δραστηριότητα, ἡ ὁποία ἐκτυλίσσεται χωρίς νά ὑπολογίζωνται αἱ οἰκολογικαί ἐπιπτώσεις της. Πιστεύομεν εἰς τήν προτεραιότητα τῆς «οἰκολογικῆς οἰκονομίας» καί εἰς τήν δύναμιν τῆς ἀλληλεγγύης. Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (Κρήτη 2016), ὑπεγράμμισεν ὅτι «ἡ οἰκονομία ὀφείλει νά ἐρείδεται ἐπί ἠθικῶν ἀρχῶν» καί «νά συνδυάζῃ τήν ἀποτελεσματικότητα μετά δικαιοσύνης καί κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης» (Ἡ ἀποστολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τόν σύγχρονον κόσμον, ΣΤ’, § 3 καί 4).

Εἴμεθα ὑπερήφανοι διά τό γεγονός ὅτι τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, πρῶτον μεταξύ τῶν ΧριστιανικώνἘκκλησιῶν καί τῶν Ὁμολογιῶν, ἀνέδειξε τό οἰκολογικόν μήνυμα τοῦ Χριστιανισμοῦ καί παρουσίασε τήν ἐκκλησιαστικήν ζωήν ὡς «ἐφηρμοσμένην οἰκολογίαν». Δέν εἶναι δυνατόν νά ὁμολογῶμεν πίστιν εἰς τόν Θεόν καί νά καταστρέφωμεν τήν «καλήν λίαν» δημιουργίαν Του. Ἡ καταστροφή τῆς κτίσεως εἶναι ἁμάρτημα. Αἱ οἰκολογικαί δράσεις τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας συνεχίζονται μέ νέας πρωτοβουλίας, μέ ἔμφασιν εἰς τήν εὐρυτέραν κινητοποίησιν ἐνώπιον τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς, καθώς καί μέ τήν ἔνταξιν τῆς οἰκολογικῆς θεματικῆς εἰς τόν διαχριστιανικόν διάλογον καί τήν διαθρησκειακήν συνεργασίαν. 

Ἐκλεκτοί παρόντες,

Ἐνώπιόν σας, ἐνώπιον διακεκριμένων μελῶν τῆς κοινωνίας καί τῆς ἐκπαιδευτικῆς κοινότητος, εντεύθεν και εκ Βορείου Ελλάδος, ἐπιθυμοῦμεν νά ἐξάρωμεν τήν ἀξίαν τῆς περιβαλλοντικῆς παιδείας διά τήν πορείαν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων καί διά τήν προστασίαν τῆς φύσεως. Ἡ περιβαλλοντική ἀγωγή ὀφείλει νά ἀποτελῇ κεντρικήν διάστασιν τῆς ἐκπαιδευτικῆς διαδικασίας. Ἐμπιστευόμεθα εἰς τούς ἐκπαιδευτικούς καί εἰς τόν ἐνθουσιασμόν καί τήν ὑπευθυνότητα τῆς νέας γενεᾶς, ἡ ὁποία κατανοεῖ τήν σοβαρότητα τοῦ προβλήματος καί τήν ἀξίαν τῆς ἰδικῆς της εὐθύνης διά τό μέλλον, ἀπέναντι εἰς τήν μεγαλυτέραν ἴσως κρίσιν εἰς τήν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος, μέ τεραστίας κοινωνικάς προεκτάσεις. Διά τήν ἀντιμετώπισιν αὐτῆς τῆς ἀπειλῆς δέν ἀρκοῦν αἱ πολιτικαί ἀποφάσεις, ἡ ἐπιστημονική γνῶσις καί ἡ τεχνολογία, τά οἰκολογικά κινήματα καί τά συνέδρια, ἀλλά ἀπαιτεῖται ἕν νέον ἦθος, μία νέα ἀξιολογία, ὥστε νά θεραπεύσωμεν ὄχι μόνον τά συμπτώματα, ἀλλά τό πνεῦμα πού ἐδημιούργησε καί τροφοδοτεῖ αὐτήν τήν κρίσιν.

Πάμπολλα διά τό μέλλον τῆς ἀνθρωπότητος, καί εἰς τό σημεῖον αὐτό, ἐξαρτῶνται ἀπό τό ἐάν καί κατά πόσον ἡ ἐκπαίδευσις θά ἐπιτύχῃ νά μεταδώσῃ εἰς τήν νέαν γενεάν τάς ἀρχάς τοῦ οἰκολογικοῦ ἤθους, τόν σεβασμόν τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας καί τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν. Ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι μία παιδεία χωρίς οἰκολογικόν, ἀνθρωπιστικόν καί πνευματικόν προσανατολισμόν εἶναι παρῳδία παιδείας. Ἡ ἀνθρωπότης δέν πρέπει νά λησμονήσῃ ὅτι αἱ μεγάλαι προκλήσεις, ἐνώπιον τῶν ὁποίων εὑρίσκεται, εἶναι ἀδύνατον νά ἀντιμετωπισθοῦν ἐπί τῇ βάσει πραγματιστικῶν ἐπιλογῶν, οἰκονομοκεντρικῶν καί τεχνοκρατικῶν διαχειριστικῶν μέτρων, ἄνευ προσανατολισμοῦ εἰς τάς πνευματικάς ἀξίας.

Κατακλείοντες, ἐκφράζομεν καί πάλιν τήν ἱκανοποίησίν μας διά τήν συνεργασίαν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἠλείας καί Ὠλένης καί τῆς τοπικῆς κοινωνίας τοῦ Νομοῦ Ἠλείας μέ τό Πατριαρχικόν Ἵδρυμα Πατερικῶν Μελετῶν, τό ὁποῖον ἐκφράζει τό πνεῦμα τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας, πνεῦμα πιστότητος εἰς τήν Παράδοσιν τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων, ἀνοικτοσύνης καί μερίμνης διά τόν ἄνθρωπο καί τόν κόσμον. Συγχαίρομεν ἐπίσης ὅλους τούς συνδιοργανωτάς καί συντονιστάς τῆς Ἡμερίδος, τούς Ἐλλογιμωτάτους ὁμιλητάς, καί πάντας ὑμᾶς τούς συμμετέχοντας εἰς αὐτήν. Ὁ Θεός τῆς ἀγάπης νά χαρίζῃ εἰς ὅλους σας πάντα τά σωτηριώδη δωρήματα Αὐτοῦ.

Εὐχαριστοῦμεν διά τήν προσοχήν σας!

Τον Οικουμενικό Πατριάρχη υποδέχτηκε στην είσοδο αντιπροσωπεία παιδιών του Σώματος Ελλήνων Προσκόπτων και ο Αλέξανδρος Λευθεριώτης του πρόσφερε την ανθοδέσμη. Η ημερίδα ξεκίνησε με το πιο μελωδικό τρόπο, με την παιδική χορωδία του Δημοτικού Σχολείου Επιταλίου, υπό τη διεύθυνση της κ. Α. Παρασκευά.

Παναγιώτης Αντωνακόπουλος: «Η φύση εκδικείται όταν την πειράζουμε εμείς»

Ο Δήμαρχος Πύργου Παναγιώτης Αντωνακόπουλος στην ομιλία του, μίλησε για τη σχέση ανθρώπου και περιβάλλοντος. Αναφέρθηκε στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Ηλείας που την φέρνουν στις πιο σεισμόπληκτες, πλημμυρόπληκτες και πυρόπληκτες περιοχές υπογραμμίζοντας ότι «η φύση εκδικείται όταν την πειράζουμε εμείς».

Αναφέρθηκε με παραδείγματα στον μεγάλο κίνδυνο κατάρρευσης του πλανήτη, λόγω του οικονομικού μοντέλου του Δυτικού κόσμου, συμπληρώνοντας ότι επιβάλλεται αλλαγή νοοτροπίας ώστε «το μόνο κέδρος για όλους να είναι η ζωή και η διασφάλιση των κατάλληλων συνθηκών για τις επόμενες γενιές ώστε να παραδώσουμε αυτόν τον πλανήτη όπως τον παραλάβαμε. Πρέπει να γίνει μια επανάσταση συνείδησης, να αντιληφθούμε ότι το περιβάλλον είναι ότι μας περιβάλλει και δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτό. Αν δεν το προστατέψουμε απειλούμε την ίδια μας τη ζωή», υπογραμμίζοντας ότι: «Η μόνη φιλοσοφία που αντιστέκεται στην αδικία του ισχυρού είναι ο Χριστιανισμός.

Αναφερόμενος στην περιοχή, μίλησε για την περιβαλλοντική «βόμβα» που παρέλαβε η Δημοτική Αρχή από το παρελθόν, το Ποτόκι, τονίζοντας ότι γίνονται συστηματικές και μελετημένες δράσεις για την οριστική λύση του προβλήματος. Επίσης ενημέρωσε για την προγραμματική σύμβαση που έχει συνάψει ο Δήμος Πύργου με το ΕΜΠ για την έγκαιρη πρόγνωση πλημμυρικών φαινομένων στον ποταμό Αλφειό, την σύμβαση με την ΠΔΕ για το ενδεχόμενο επαναπλημμυρισμού της λίμνης Μουριάς, όπως και μέσω της ΠΔΕ προωθείται μεγάλο εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε σχολεία για την ανακύκλωση.

Απευθυνόμενος στο πρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη δήλωσε: «Θεωρώ ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι από τους πιο φερέγγυους και κατάλληλους θεσμούς να καθοδηγήσει την ανθρώπινη σκέψη στη λογική της συμβίωσης με το υπόλοιπο σύμπαν. Ο Παναγιώτατος, ένα φωτισμένο μυαλό, εκπέμπει φως για την οργάνωση της κοινωνίας μέσω των μηνυμάτων και των ενεργειών Του. Έχει διαρκώς μια έντονη ανησυχία για το μέλλον της ανθρωπότητας ανεξαρτήτου γεωγραφικής αναφοράς».

Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος: «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο πρώτο ανέδειξε το οικολογικό μήνυμα του Χριστιανισμού»

Στην ομιλία του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος τόνισε πως: «το Οικουμενικό Πατριαρχείο, πρώτον μεταξύ των Χριστιανικών Εκκλησιών και των Ομολογιών, ανέδειξε το οικολογικό μήνυμα του Χριστιανισμού.

Χαιρόμεθα ιδιαιτέρως, επειδή η διάδρασις αυτή εμπνέεται από τας πολλάς πρωτοβουλίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ήδη από του έτους 1989, εις τον τομέα προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, δράσεις, αι οποίαι συνδυάζονται με τον τονισμόν των κοινωνικών επιπτώσεων της οικολογικής κρίσεως και την θέσιν ότι ο αγών δια την προστασίαν του ανθρωπίνου προσώπου και του «οίκου» του, του φυσικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος, είναι αδιαίρετος».

Επίσης, πρόσθεσε  ότι «η σύγχρονος οικολογική κρίσις είναι κρίσις του ιδίου του ανθρώπου, της ελευθερίας του, του πολιτισμού του, της θρησκείας και των ιδεολογιών του” και ότι “πρόκειται περί πνευματικής κρίσεως, η οποία απαιτεί αντιμετώπισιν εις το επίπεδον του πνεύματος, της νοοτροπίας, των αξιών”. Ως εκ τούτου, όπως αναφέρει, πρέπει “να μεταβώμεν από το έχειν εις το είναι, από την κτητικήν εις την μετοχικήν σχέσιν με τον κόσμον».

Τόνισε επίσης ότι η «ιδία η ζωή της Εκκλησίας είναι νίκη εναντίον όλων των δυνάμεων” που “συμβάλλουν ιδεολογικώς” και εμπράκτως στην καταστροφή της φύσης και την διατάραξη των ανθρωπίνων σχέσεων, δυνάμεων, “όπως ο ατομοκεντρισμός, η πλεονεξία, ο καταναλωτισμός, η αδιαφορία δια τον πλησίον, η αλαζονία της γνώσεως».

Οι ομιλίες

– Στον σύντομο χαιρετισμό του ο  Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης κ.κ. Αθανάσιος Β’, υπογράμμισε τα σημαντικά μηνύματα ζωής μέσω της ημερίδας, ώστε να αντιμετωπιστούν τα μεγάλα οικολογικά προβλήματα.

– Ο Αντιπεριφερειάχης Π.Ε. Ηλείας Βασίλης Γιαννόπουλος στην ομιλία του αναφέρθηκε στα μεγάλα οικολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ηλεία, και τόνισε μεταξύ άλλων πως: «Η Π.Δ.Ε. αξιολογώντας όλα τα δεδομένα και με γνώμονα την προστασία του θεϊκού δώρου της ανθρώπινης ζωής και της φύσης, έχει κάνει συστηματική δουλειά σε αυτήν την τετραετία για να θωρακίσει το φυσικό περιβάλλον, δίνοντας έμφαση στην πρόληψη. Ταυτόχρονα, επενδύσαμε στην ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των πολιτών με ημερίδες, εκδηλώσεις και δράσεις, σε συνεργασία με τους επιστημονικούς συλλόγους και την εκπαιδευτική κοινότητα της Ηλείας».

– Ο δήμαρχος Ανδραβίδας-Κυλλήνης Γιάννης Λέντζας μίλησε για το θεσμό των φροντιστηρίων βιωσιμότητας, στο δίκτυο του οποίου ανήκουν οι Δήμοι Πύργου και Ανδραβίδας-Κυλλήνης από την Ηλεία, αναφέρθηκε στα ερευνητικά πεδία και τους άξονες τονίζοντας πως το ενδιαφέρον όλων στρέφεται στην ενημέρωση των παιδιών.

– Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε και ο βουλευτής Ηλείας (παριστάμενος και ως εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων) Ανδρέας Νικολάκοπουλος, ο οποίος εξήρε το έργο του Οικουμενικού Πατριαρχείου και το περιβαλλοντικό του αποτύπωμα.

Καινοτόμες δράσεις οικολογικής ευαισθητοποίησης

Στη συνέχεια της Ημερίδας, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αμαρίου και Πρόεδρος του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών κ. Νικηφόρος και η Ιωάννα Κλιάρη, υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων, παρουσίασαν τα Εκπαιδευτικά προγράμματα του Ιδρύματος.

Ομιλίες και παρουσιάσεις δράσεων έκαναν επίσης ο  πρ. δ/ντης του δημοτικού σχολείου Επιταλίου Α. Σοφιανόπουλος, η εκπαιδευτικός  Αναστασία Αναγνωστοπούλου (γυμνάσιο Λεχαινών), ο πρ. σχολικός σύμβουλος-Υδρογεωλόγος Ζ. Αγγελίδης, ο Αντιδήμαρχος Παιδείας Δήμου Νεάπολης-Συκεών Μ. Βουλγαρίδης, η τ. υπεύθυνη Π.Ε. Δυτικής Θες/νίκης Δ. Μιχελάκη, ο Αντιδήμαρχος Παιδείας Δήμου Ν. Πηλίου Δ. Ραμματάς και ο Αντιδήμαρχος Παιδείας Ανδραβίδας –Κυλλήνης Κ. Χαντζής.

Το συντονισμό της εκδήλωσης έκανε ο Γιώργος Σαραντόπουλος.

Στο τέλος της Ημερίδας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης φύτεψε στον εξωτερικό χώρο της Π.Ε. Ηλείας συμβολικά μια ελιά και άφησε στον ουρανό ένα λευκό περιστέρι. 

Γ.  Λέντζας: «Κάνουμε σύνθημά μας το σύνθημα του Οικουμενικού μας Πατριάρχη: «Η παιδεία θα σώσει το περιβάλλον!»

Σημεία παρέμβασης Δημάρχου Ανδραβίδας-Κυλλήνης στην Ημερίδα «Η κοινή αειφόρος συνθήκη στο φυσικό και αστικό περιβάλλον – Εκφάνσεις του πολιτιστικού και περιβαλλοντικού αποτυπώματος του Οικουμενικού Πατριαρχείου»

«Κάνουμε σύνθημά μας το σύνθημα του Οικουμενικού μας Πατριάρχη: «Η παιδεία θα σώσει το περιβάλλον!». Μέσα από τα φροντιστήρια βιωσιμότητας στρέφουμε στο ενδιαφέρον μας στην ενημέρωση των παιδιών, της νέας γενιάς.

Το φροντιστήριο βιωσιμότητας είναι ένας θεσμός που ξεκίνησε από τον Δήμο Νεάπολης-Συκεών, ακολούθησε ο Δήμος Νοτίου Πηλίου, και πλέον, τόσο ο Δήμος Ανδραβίδας-Κυλλήνης, όσο και ο Δήμος Πύργου ανήκουν στο δίκτυο, που αναμένεται να αναπτυχθεί με την προσθήκη και άλλων Δήμων.

Τα ερευνητικά πεδία του φροντιστηρίου βιωσιμότητας εστιάζουν στην περιβαλλοντική εκπαίδευση, με τους εξής άξονες:

-αξιοποίηση των επιστημόνων της περιοχής και ενημέρωση σχετικά με το κλίμα, την γεωλογία, την οικολογία

-ένταξη στις δράσεις των πλουτοπαραγωγικών δυνάμεων του τόπου που ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα, την αλιεία, τον τουρισμό.

-βιωματικές επισκέψεις στους βιοτόπους

-οργανωμένες επισκέψεις σε υπηρεσίες και θεσμικούς φορείς

-προβολή και ανάδειξη της ιστορίας  του τόπου

-εκθέσεις φωτογραφίας

Σχολεία, γονείς, εκκλησία, Δήμοι, πολίτες κάθε ηλικίας συμμετέχουν σε συστηματικές και οργανωμένες δράσεις, σε παρεμβάσεις, με στόχο την πράσινη μετάβαση σύμφωνα με τις επιταγές του Οικουμενικού Πατριάρχη μας, ώστε να επέλθει η ισορροπία στις σχέσεις ανθρώπου και φυσικού περιβάλλοντος», ανέφερε μεταξύ άλλων ο Δήμαρχος Ανδραβίδας-Κυλλήνης Γιάννης Λέντζας.

Σχετικά άρθρα

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ