Ε­πι­κή­δει­ος Πρω­το­πρ. Ελευ­θε­ρί­ου Χαβάτζα υπό π. Ιωάννου Σαββάκη

Ἐ­πι­κή­δει­ος Πρω­το­πρε­σβυ­τέ­ρου Ἐ­λευ­θε­ρί­ου Χα­βά­τζα 8/10/2025

ὑπό Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Ἰωάννου Σαββάκη,

Προϊσταμένου Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Πεντέλης

Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε Μη­τρο­πο­λῖ­τα Κυ­θή­ρων καί Ἀν­τι­κυ­θή­ρων κ. Σε­ρα­φείμ, Ἐκ­πρό­σω­πε τοῦ Μα­καρι­ω­τά­του Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που Ἀ­θη­νῶν καί πά­σης Ἑλ­λά­δος κ.κ. Ἱ­ε­ρω­νύ­μου,

Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι Ἅ­γι­οι Ἀρ­χι­ε­ρεῖς,

Ἅγιε Πρωτοσύγκελλε τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν,

Ἀ­δελ­φοί Συμ­πρε­σβύ­τε­ροι καί Δι­ά­κο­νε,

Πεν­θη­φό­ρε οἰ­κο­γέ­νει­α τοῦ με­τα­στάν­τος,

Ἀ­γα­πη­τοί ἀ­δελ­φοί,

Ἔ­χων τήν με­γί­στην τι­μήν νά ἐκ­προ­σω­πῶ τήν Α.Θ.Π. τόν Οἰ­κου­με­νι­κόν Πα­τρι­άρ­χην κύ­ρι­ον ἡ­μῶν κ. Βαρ­θο­λο­μαῖ­ον, με­τα­φέ­ρω πρός πάν­τας ὑ­μᾶς τάς συλ­λυ­πη­τη­ρί­ους Αὐ­τοῦ εὐ­χάς ἐ­πί τῇ ἐκ­δη­μίᾳ τοῦ μα­κα­ρι­στοῦ Πρω­το­πρε­σβυ­τέ­ρου π. Ἐ­λευ­θε­ρί­ου Χα­βάτ­ζα.

Ἡ Α.Θ.Π. εὔ­χε­ται ἐκ μέ­σης καρ­δί­ας ὅ­πως ὁ τῆς ζω­ῆς κυ­ρι­εύ­ων καί τοῦ θα­νά­του, Κύ­ρι­ος τῆς Δό­ξης καί Βα­σι­λεύς τοῦ παν­τός, ἀ­να­παύ­σῃ ἐν χώ­ρᾳ ζών­των τήν ψυ­χήν τοῦ ἀ­οι­δί­μου Πρω­θι­ε­ρέ­ως Ἐ­λευ­θε­ρί­ου.

Ὁ μα­κα­ρι­στός παι­δι­ό­θεν ἠ­γά­πη­σεν τόν Κύ­ρι­ον Ἰ­η­σοῦν Χρι­στόν καί ἀ­φω­σι­ώ­θη εἰς Αὐ­τόν καί τήν Ἁ­γί­αν Του Ἐκ­κλη­σί­αν.

Συ­νε­δέ­θη πνευ­μα­τι­κῶς μέ σπου­δαί­ας μορ­φάς, ὅ­πως τόν γε­ρα­ρόν Ἱ­ε­ράρ­χην Πα­τά­ρων Με­λέ­τι­ον, τόν Ὅ­σι­ον Ἀμ­φι­λό­χι­ον Μα­κρῆν, τόν π. Παῦ­λον Νι­κη­τα­ρᾶν. Ἐ­χει­ρο­το­νή­θη εἰς τήν συμ­βα­σι­λεύ­ου­σαν Θεσ­σα­λο­νί­κην, Δι­ά­κο­νος μέν ὑ­πό τοῦ Ἐ­πι­σκό­που Τα­λαν­τί­ου κυ­ροῦ Στε­φά­νου τῷ 1964, Πρε­σβύ­τε­ρος δέ ὑ­πό τοῦ Μη­τρο­πο­λί­του Θεσ­σα­λο­νί­κης κυροῦ Παν­τε­λε­ή­μο­νος τοῦ Α΄, τῷ 1965. Ὑ­πη­ρέ­τη­σεν ἐν Θεσ­σα­λο­νί­κῃ καί Ἀ­θή­ναις ὡς Κλη­ρι­κός καί ἐκ­παι­δευ­τι­κός.  

Με­τά τῆς εὐ­σε­βοῦς πρε­σβυ­τέ­ρας του Ἀ­λε­ξάν­δρας Οἰ­κο­νό­μου, θυ­γα­τ­ρός τοῦ ἀ­ει­μνή­στου Ἱ­ε­ρέ­ως Δη­μη­τρί­ου Οἰ­κο­νό­μου, ἀ­πέ­κτη­σε ἑ­πτά τέ­κνα καί εἰ­κο­σι­εν­νέ­α ἔκ­γο­να. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κόν τοῦ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοῦ του φρο­νή­μα­τος καί τῆς πνευ­μα­τι­κό­τη­τος, ἡ ὁ­ποί­α δι­έ­κρι­νε τήν οἰ­κο­γέ­νει­άν του, εἶ­ναι τό γε­γο­νός ὅ­τι δύ­ο υἱ­οί του ὑ­πη­ρε­τοῦν ὡς Κλη­ρι­κοί πα­ρά τῇ Ἱ­ε­ρᾷ Ἀρ­χι­ε­πι­σκο­πῇ Ἀ­θη­νῶν, δύ­ο θυ­γα­τέ­ρες του εἶ­ναι σύ­ζυ­γοι Ἱ­ε­ρέ­ων, ἐ­νῷ μί­α ἔκ­γο­νή του εἶ­ναι Μο­να­χή.

Ὁ ἀ­οί­δι­μος με­τά τήν ἀ­φυ­πη­ρέ­τη­σίν του ἠρ­γά­σθη ἱ­ε­ρα­πο­στο­λι­κῶς καί εἰς τό κλί­μα τοῦ Οἰ­κου­με­νι­κοῦ Πα­τρι­αρ­χεί­ου, συγ­κε­κρι­μέ­νως σχε­δόν ἐ­πί δι­ε­τί­αν πα­ρά τῇ Ἱ­ε­ρᾷ Μη­τρο­πό­λει Κο­ρέ­ας, ἐ­νῷ ἐ­πί δί­μη­νον πα­ρά τῇ Ἱ­ε­ρᾷ Μο­νῇ Ἁ­γί­ας Εἰ­ρή­νης εἰς Ἀ­στό­ρι­αν Νέ­ας Ὑ­όρ­κης.

Δι­ε­κρί­θη ὡς πι­στός οἰ­κο­νό­μος τῆς χά­ρι­τος καί ἄ­ξι­ος λει­τουρ­γός τοῦ θυ­σι­α­στη­ρί­ου, ὡς πε­φω­τι­σμέ­νος Πνευ­μα­τι­κός πα­τήρ, ὡς ἄ­ρι­στος Ἐκ­παι­δευ­τι­κός καί ὡς ἐ­ξαί­ρε­τος οἰ­κο­γε­νει­άρ­χης.

Δι­ό, ὁ Ἁ­γι­ώ­τα­τος Οἰ­κου­με­νι­κός καί Ἀ­πο­στο­λι­κός Θρό­νος τῆς Κων­σταν­τι­νου­πό­λε­ως ἀ­να­γνω­ρί­ζων ἐν τῷ μει­λι­χί­ῳ αὐ­τοῦ προ­σώ­πῳ τόν δό­κι­μον ἐρ­γά­την τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου, τόν δρα­στή­ρι­ον ποι­μέ­να καί ἱ­κα­νόν τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας κή­ρυ­κα ἐκ­φρά­ζει τόν δί­και­ον ἔ­παι­νον καί τήν εὐ­α­ρέ­σκει­αν τῆς Μη­τρός Ἐκ­κλη­σί­ας.

Ἡ Α.Θ.Π. ἐ­πεύ­χε­ται καί αὖ­θις ὅ­πως ὁ Ἀ­να­στάς Κύ­ρι­ος ἀ­να­παύ­σῃ Αὐ­τόν ἐν τῇ Ἐκ­κλη­σίᾳ τῶν Πρω­το­τό­κων καί τόν ἀ­ξι­ώ­σῃ τῆς ἐν τῷ οὐ­ρα­νί­ῳ Θυ­σι­α­στη­ρίῳ προ­σε­δρί­ας, καί δέ­ε­ται τοῦ Κυ­ρί­ου ὑ­πέρ τῆς ἐξ ὕ­ψους πα­ρη­γο­ρί­ας τῆς σε­βα­στῆς πρε­σβυ­τέ­ρας καί τῶν φι­λο­πα­τό­ρων κα­τά σάρ­κα καί πνεῦ­μα τέ­κνων αὐ­τοῦ.