Του Δρ. Συμεών Σολταρίδη
Το γραφείο Τύπου της Ρωσικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών (SVR) κατηγορεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για στενές σχέσεις με την Ουκρανία και για συνεργασία με δυτικές μυστικές υπηρεσίες.
Διάβασα πολλές φορές την ανακοίνωση της Ρωσικής Υπηρεσίας για να βγάλω τα δικά μου πολιτικά συμπεράσματα. Την επίσημη γραμμή της Ρωσικής πολιτείας και κατ’ επέκταση των Ρωσόφιλων, αντιοικουμενιστών, αντιπατριαρχικών, παρωπιδικών, υπερεθνικιστών και υπερορθοδόξων που όλα τα βλέπουν μυωπικά και δεν μπορούν αλλά ούτε και προσπαθούν να δούνε όλα όσα συμβαίνουν γύρω τους. Το σοβαρότερο βέβαια όλων είναι ότι πολλοί από αυτούς βρίσκονται στην Ελληνική Βουλή και για τα ψηφουλάκια «λένε ότι τους κατεβάσει η γκλάβα τους»!!!
Παρακολουθώντας σαν πολιτικός αναλυτής επί χρόνια την αντιπατριαρχική Ρωσική πολιτική δεν μου έκανε αίσθηση η παρούσα ανακοίνωση. Διότι παρόμοιες ανακοινώσεις διάβαζε η κοινή γνώμη μέσω της Ρωσικής Εκκλησίας. Απλά η παρούσα ανακοίνωση επισημοποίησε την μέχρι σήμερα Ρωσική πολιτική την οποία διοχέτευε μέσω της ελεγχόμενης Ρωσικής εκκλησίας.
Δεν θα σταθώ στα Θεολογικά ή Εκκλησιαστικά ζητήματα. Ούτε θα αναφερθώ στην σχέση «Μητέρας και Θυγατέρας». Και δεν θα αναλύσω την εκβιαστική πολιτική που ακολούθησε η Ρωσική Εκκλησία και απέσπασε την Πατριαρχική Πράξη που υπεγράφη στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Παραμυθίας ή Βλάχσαραϊ. Θα σημειώσω την πολιτική διάσταση της ανακοίνωσης και της προπαγανδιστικής τακτικής της Ρωσικής πολιτείας με εισπηδήσεις στο κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε Ευρώπη και Αμερική και στα άλλα εδάφη των πρεσβυγενών Πατριαρχείων και τον έλεγχο που ασκεί κατόπιν εκβιασμών, απειλών και χρηματοδοτήσεων.
Η θεωρία της Τρίτης Ρώμης είναι βραχίονας ενός ευρύτερου εκκλησιαστικού και πολιτικού ιμπεριαλιστικού σχεδίου. Είναι η επανεμφάνιση της παλιάς Αυτοκρατορικής μεγάλης ιδέας. Είναι η χρησιμοποίηση της Εκκλησίας στα πολιτικά σχέδια της Μόσχας. Στην εμφάνιση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας , της Αγίας Ρωσίας με μανδύα πολιτικής του σήμερα. Αυτό φαίνεται και παρουσιάζεται από την εποχή της ανάληψης του Πούτιν και των Ρώσων ολιγαρχών καθώς και με την κυριάρχηση της πολιτικής ιδεολογίας περί Ρωσικού κόσμου. Έτσι ξεκινά με την εμφάνιση έργων υποδομών στο Άγιον Όρος, με την οικοδόμηση Ναών με την Ρωσική αρχιτεκτονική, με την είσοδο του Ρωσικού κεφαλαίου και εξαγορά μεγάλων έργων ή εγκαταστάσεων, με την ίδρυση ΕλληνοΡωσικών συλλόγων, με τα κατασκηνωτικά προγράμματα σε νέους και νέες, με άμεσες αεροπορικές συνδέσεις και επιχειρηματικές και εμπορικές αποστολές, με αδελφοποιήσεις Δήμων. Και όλα αυτά θα ήταν πολύ θετικά που γίνονται με πολλές χώρες και ιδιαίτερα με την Ελλάδα, την Κύπρο κ.λ.π αν δεν έκρυβαν τις απώτερες σκέψεις της Ρωσικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής η οποία αντιτάσσεται εναντίον όλων όταν θεσμοί αποκαλύπτουν την πραγματικότητα. Για αυτό το Φανάρι είναι «Μητέρα των Εκκλησιών» για να προστατεύει το ποίμνιο «από λύκους που το λυμαίνονται».
Τότε το Ρωσικό σύστημα του βαθέος κράτους αντιδρά ποικιλόμορφα και ποικιλότροπα. Απειλεί και υπονομεύει θεσμούς. Απειλεί τον Πρώτο και όλους όσους υπεραμύνονται τον θεσμό. Αγνοούν όμως ότι «ο ποιμήν ο καλός θέτει την ψυχή του υπέρ των προβάτων». Τότε αρχίζει το σύστημα και ενεργοποιεί όλους όσους επωφελήθηκαν από αυτό. Παροτρύνει τους πάντες να γράψουν, να φωνάξουν, να προπαγανδίσουν σε βάρος του Πρώτου και του «πρώτου μεταξύ ίσων». Και τότε αρχίζει ο μηχανισμός της προπαγάνδας να κινείται και να γυρίζει το τσάρκι. Τότε διαβάζει κανείς βλακείες, αρλούμπες, ανιστόρητες τοποθετήσεις. Το χειρότερο είναι βέβαια όταν τα ακούει από χείλη κληρικών, μοναχών, πολιτικών, πολιτευτών να υμνούν «το ξανθό γένος» ως «τιμωρώ» των εχθρών των Ελλήνων, ως «βοηθό και στήριγμα» του γένους βασισμένοι στον ρομαντισμό, σε ψευτο- ιδεολογίες και σε ανακρίβειες. Και στρέφονται κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Οικουμενικού Πατριάρχη ο οποίος υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Πρωτόθρονης Εκκλησίας.
Απάντησε ο κκ Βαρθολομαίος λέγοντας «δεν φοβάμαι». Η απάντηση αυτή εκφράζει σύσσωμη την Εκκλησία και το Χριστεπώνυμο πλήρωμα. Γιατί το Φανάρι είναι ιδέα και φιλοσοφία. Είναι η αλήθεια. Και στην «φαρέτρα του διαθέτει πολλά βέλη». Είναι γνωστό από την σύγχρονη ιστορία ότι όσοι στράφηκαν εναντίον του Φαναρίου, της Πόλης έχασαν. Διότι το Φανάρι είναι Παναγιοσκέπαστο και προστατεύεται επί αιώνες.
Απογευματινή Κωνσταντινουπόλεως, 29 Ιανουαρίου 2026