Την Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ιερσέης κ. Απόστολος, πλαισιωμένος από διακόσιους πενήντα περίπου πιστούς, κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεως, Άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και λαϊκούς, προέστη της Ακολουθίας του Μεγάλου Εσπερινού στον Ιερό Μητροπολιτικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο Tenafly του New Jersey, παραμονή της ονομαστικής του εορτής, κατά την εορτή της Συνάξεως των Δώδεκα Αποστόλων.
Στο πλαίσιο του εορτασμού της ονομαστικής του εορτής, ο Σεβασμιώτατος, σε συνεργασία με τους Άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διοργάνωσε, αμέσως μετά τον Εσπερινό, ειδικό Συμπόσιο αφιερωμένο στη συμπλήρωση τριάντα πέντε ετών από την εκλογή και Πατριαρχική Ενθρόνιση της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.
Μετά την ολοκλήρωση της Ακολουθίας του Μεγάλου Εσπερινού, ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως, Πανοσιολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Gregory Gilbert, απηύθυνε εκ μέρους του ιερού Κλήρου και του ευσεβούς λαού της Μητροπόλεως θερμό χαιρετισμό προς τον Σεβασμιώτατο για την ονομαστική του εορτή. Μεταξύ άλλων, τόνισε:
«Σεβασμιώτατε, επί τρία πλέον έτη η Ιερά μας Μητρόπολη γνώρισε στο πρόσωπό σας έναν πατέρα στοργικό, προσεκτικό και ακούραστο, ο οποίος καθημερινά αγωνίζεται με αυταπάρνηση για την πνευματική πρόοδο του ποιμνίου του, ώστε οι πιστοί να καλλιεργούνται και να ανθίζουν μέσα στις ενορίες που τελούν υπό την αρχιερατική σας προστασία… Το διαπιστώνω πρωτίστως από την πατρική σας μέριμνα προς τους ιερείς της Μητροπόλεώς μας, στους οποίους έχετε εμπιστευθεί τη διακονία των πενήντα πέντε ενοριών της. Όπως οι Άγιοι Απόστολοι, των οποίων σήμερα εορτάζουμε τη Σύναξη και των οποίων το όνομα φέρετε, μαθήτευσαν κοντά στον Χριστό και διδάχθηκαν από Αυτόν την ποιμαντική διακονία, έτσι και εμείς, οι κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως, στρεφόμαστε προς εσάς ως πρότυπο και πηγή έμπνευσης για τη δική μας πατρική διακονία.»
Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε θερμά τον Πρωτοσύγκελλο και όλους τους παρισταμένους για τις ευχές και τις προσευχές τους και, στη συνέχεια, απέτισε ιδιαίτερη τιμή στον Πανοσιολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Emmanuel Pratsinakis, ο οποίος διακονεί την Εκκλησία επί σχεδόν πενήντα ένα έτη. Ως ένδειξη αναγνώρισης της μακροχρόνιας και ευλογημένης ιερατικής του προσφοράς, του απένειμε επιστήθιο σταυρό, συγχαίροντάς τον για την πιστή και αδιάλειπτη διακονία του, η οποία αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της μονιμότητας της ιερωσύνης, σύμφωνα με τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: «Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ» (Εβρ. 7:17).
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος, συνοδευόμενος από την Πρόεδρο της Φιλοπτώχου Αδελφότητος της Ιεράς Μητροπόλεως, κυρία Ελένη Κωνσταντινίδη, απένειμε υποτροφίες στους εννέα σπουδαστές της Θεολογικής Σχολής της Μητροπόλεως, μέσω του προγράμματος «Walking with Christ». Συνολικά διανεμήθηκαν υποτροφίες ύψους 48.000 δολαρίων, χάρη στη γενναιόδωρη προσφορά της Φιλοπτώχου και των ευσεβών πιστών της Ιεράς Μητροπόλεως.
Το Συμπόσιο των Αρχόντων προς τιμήν της τριακονταπενταετούς Πατριαρχικής Διακονίας της Α.Θ. Παναγιότητος πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο «Πρωτοπρεσβύτερος Σωκράτης Τσαμουτάλης». Την έναρξη της εκδήλωσης πραγματοποίησε το χορευτικό συγκρότημα της νεολαίας του Καθεδρικού Ναού «Τα Θεολογάκια», παρουσιάζοντας παραδοσιακούς χορούς της Κωνσταντινουπόλεως και της Ρόδου.
Οι συμπρόεδροι της εκδήλωσης, Άρχων κ. Michael D. Camarinos και Άρχων κ. George A. Tsougarakis, απηύθυναν σύντομους χαιρετισμούς και παρουσίασαν τον κεντρικό ομιλητή, Άρχοντα καθηγητή George E. Demacopoulos, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα της ιστορικής σημασίας της τριακονταπενταετούς διακονίας της Α.Θ. Παναγιότητος στον Οικουμενικό Θρόνο.
Μετά την ομιλία ακολούθησε προβολή ειδικού αφιερωματικού βίντεο και μήνυμα του Εθνικού Διοικητού των Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Άρχοντος Dr. Anthony Limberakis, ο οποίος εξήρε το πολυσχιδές έργο τόσο της Α.Θ. Παναγιότητος όσο και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Ιερσέης κ. Αποστόλου.
Κλείνοντας την εκδήλωση, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε την πατρική και αρχιερατική του ομιλία, εκφράζοντας εγκάρδιες ευχαριστίες προς τον Καθεδρικό Ναό, τους Άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα για τις ευχές τους επί τη ονομαστική του εορτή, καθώς και για την πρωτοβουλία να τιμήσουν τα τριάντα πέντε χρόνια της Πατριαρχικής Διακονίας της Α.Θ. Παναγιότητος.
Αναφερόμενος στον Οικουμενικό Πατριάρχη, υπογράμμισε ότι η μοναδική ταπεινή προσωπικότητά Του αποτελεί τον πυρήνα της διακονίας Του, σημειώνοντας χαρακτηριστικά:
«Στο πρόσωπο της Α.Θ. Παναγιότητος αντικρίζουμε έναν Πατριάρχη που ενσαρκώνει το πατερικό ιδεώδες της θυσιαστικής διακονίας, της ποιμαντικής ευθύνης και της ευαγγελικής αγάπης· έναν άξιο διάδοχο της λαμπρής σειράς των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως· έναν ποιμένα που σήκωσε με αξιοπρέπεια και γενναιότητα το βάρος της αποστολής του· έναν πνευματικό πατέρα του οποίου η φωνή εξακολουθεί να αντηχεί πολύ πέρα από τα όρια του Φαναρίου. Επί τριάντα πέντε χρόνια διατηρεί άσβεστη τη λαμπάδα της Ορθοδοξίας στο Ιερό Κέντρο της πίστεώς μας, προσφέροντας στον κόσμο μια ισχυρή μαρτυρία αλήθειας, συμφιλιώσεως και ελπίδος.»
Φωτογραφίες: Douglas John Photography
His Eminence Metropolitan Apostolos’s Message for the 35th Anniversary of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew’s Enthronement.
My beloved Reverend Fathers,
Honorable General Counsel of Greece and Cyprus, Archons of the Ecumenical Patriarchate, Beloved Brothers and Sisters in Christ,
With hearts overflowing in thanksgiving to the All-Holy Trinity, we have assembled today to commemorate a momentous ecclesiastical milestone: the thirty-fifth anniversary of the Patriarchal ministry of His All-Holiness, Ecumenical Patriarch Bartholomew, who since 1991 has guided the venerable See of Constantinople with apostolic wisdom, spiritual discernment, sacrificial devotion, and steadfast fidelity to the sacred mission of the Church.
This anniversary transcends the celebration of a personal achievement in the life of an eminent churchman. Rather, it invites us to reflect upon the enduring ministry of the Ecumenical Patriarchate within the life of the Orthodox Church and upon the singular contribution of His All-Holiness to the contemporary history of Orthodoxy.
The Ecumenical Patriarchate: Guardian of Unity and Apostolic Tradition
The ministry of the Ecumenical Patriarchate is not merely a primacy of honor rooted in history; it is a sacred ministry of unity, coordination, reconciliation, and witness within the communion of the Orthodox Church.
The Holy Canons of the Second Ecumenical Council and of the Fourth Ecumenical Council of Chalcedon entrusted to the Church of Constantinople a unique responsibility for the preservation of ecclesiastical unity and canonical order. The Ecumenical Throne does not govern through domination but serves through love; it does not impose but convenes; it does not diminish the local Churches but gathers them into a common witness of faith and conciliar communion.
Saint Photius the Great extolled the Church of Constantinople as the “common center of the Churches,” while Saint Nicodemus the Hagiorite emphasized its unifying vocation as the visible bond of ecclesiastical communion. Likewise, Saint John Chrysostom reminds us that “the very name of the Church signifies not division but concord and assembly,” thereby affirming that conciliarity belongs to the very essence of the Church.
His All-Holiness Patriarch Bartholomew: A Global Spiritual Leader
During the thirty-five years of his Patriarchate, His All-Holiness has emerged as one of the most influential and respected spiritual leaders of the modern era. Through theological insight, pastoral sensitivity, and prophetic vision, he has labored unceasingly for the unity of Orthodoxy, the strengthening of the Church’s witness in contemporary society, and the proclamation of the Gospel’s eternal truths in an increasingly fragmented world.
His ministry has been characterized by a profound commitment to synodality, ecclesiastical communion, environmental stewardship, inter-Christian dialogue, religious freedom, and the pastoral care of the Orthodox faithful throughout the world.
The Patriarch of Synodality and Ecclesial Communion
Among the defining hallmarks of his Patriarchate has been the revitalization of the synodal consciousness of the Orthodox Church. Through the convocation of gatherings of Orthodox Primates and the cultivation of inter-Orthodox cooperation, His All-Holiness has tirelessly fostered the bonds of communion among the Autocephalous Churches.
The crowning achievement of these efforts was the convocation of the Holy and Great Council of the Orthodox Church in Crete in 2016—a historic event prepared through decades of prayer, dialogue, and cooperation. In his opening address, His All-Holiness reminded the assembled hierarchs that the gathering of the Churches constitutes not merely an administrative undertaking but an expression of the Church’s very nature.
For Patriarch Bartholomew, unity is not a matter of convenience or strategy; it is an ecclesiological imperative rooted in the Eucharistic life of the Church and manifested through conciliarity.
As we commemorate the thirty-fifth anniversary of the Patriarchal ministry of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew, we honor not only his sacred person but also the enduring witness of the Great Church of Christ, which for seventeen centuries has safeguarded Apostolic Tradition, nurtured Orthodox unity, and proclaimed the Gospel to the ends of the earth.
In the person of His All-Holiness, we behold a Patriarch who exemplifies the patristic ideal of sacrificial service, pastoral responsibility, and evangelical love; a worthy successor to the illustrious Patriarchs of Constantinople; a shepherd who has borne the burdens of his office with dignity and courage; and a spiritual father whose voice continues to resonate far beyond the confines of the Phanar.
For thirty-five years he has kept alight the lamp of Orthodoxy at the Sacred Center of our faith, offering to the world a compelling witness of truth, reconciliation, and hope.
May the Lord of Glory continue to grant him abundant health, strength, wisdom, and many blessed years, that he may steadfastly guide the Ecumenical Throne “in truth and in love,” for the glory of God and the edification of His Holy Church.
Εἰς πολλὰ καὶ εὐλογημένα ἔτη, Παναγιώτατε Δέσποτα!
Many Years, Master and Father!
Axios! Worthy!
Αγαπητοί Πατέρες,
Εντιμότατοι Γενικοί Πρόξενοι της Ελλάδας και Κύπρου, αξιότιμοι Άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου,
Αγαπητοί αδελφοί,
Με αισθήματα ευγνωμοσύνης προς τον Τριαδικό Θεό, συγκεντρωνόμαστε σήμερα για να τιμήσουμε μία ιστορική επέτειο: τη συμπλήρωση τριάντα πέντε ετών πατριαρχικής διακονίας της Α.Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος από το 1991 ποιμαίνει το Σεπτό Κέντρο της Ορθοδοξίας με σοφία, διάκριση, θυσιαστική αγάπη και αταλάντευτη προσήλωση στην αποστολή της Εκκλησίας.
Η επέτειος αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα προσωπικό ορόσημο στη ζωή ενός μεγάλου εκκλησιαστικού ανδρός. Αποτελεί συγχρόνως ευκαιρία αναστοχασμού για τον διαχρονικό ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη ζωή της καθ’ όλου Ορθοδόξου Εκκλησίας και για τη μοναδική προσφορά του Παναγιωτάτου στη σύγχρονη εκκλησιαστική ορθόδοξη ιστορία.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως Κιβωτός της Ορθόδοξης Ενότητας.
Η διακονία του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν αποτελεί απλώς έναν θεσμό ιστορικής τιμής, αλλά μία διακονία ενότητας, συντονισμού και μαρτυρίας μέσα στο σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Οι Ιεροί Κανόνες της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου και της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου της Χαλκηδόνος αναγνώρισαν στην Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως ιδιαίτερη ευθύνη για τη διαφύλαξη της εκκλησιαστικής ενότητας και της κανονικής τάξεως. Η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως δεν εξουσιάζει, αλλά διακονεί· δεν επιβάλλεται, αλλά συντονίζει· δεν αντικαθιστά τις κατά τόπους Εκκλησίες, αλλά τις συνάγει σε κοινή μαρτυρία και συνοδική έκφραση.
Ο Μέγας Φώτιος χαρακτηρίζει την Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως ως «κοινὸν κέντρον τῶν Ἐκκλησιῶν», ενώ ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ερμηνεύοντας τους Ιερούς Κανόνες, αναδεικνύει τον συνδετικό και ενοποιητικό χαρακτήρα του Οικουμενικού Θρόνου.
Ο δε Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι «Ἐκκλησίας ὄνομα οὐ χωρισμοῦ, ἀλλὰ συμφωνίας καὶ συνόδου», υπογραμμίζοντας ότι η ίδια η φύση της Εκκλησίας είναι συνοδική. Αυτή ακριβώς την πατερική αρχή υπηρετεί διαχρονικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Η Πατριαρχία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.
Κατά τα τριάντα πέντε έτη της Πατριαρχίας του, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος αναδείχθηκε σε μία από τις πλέον αναγνωρισμένες πνευματικές μορφές της εποχής μας. Με διορατικότητα, θεολογικό βάθος και πατρική μέριμνα εργάστηκε και συνεχίζει να θυσιάζεται ακαταπόνητα για την ενότητα της Ορθοδοξίας, τη μαρτυρία της Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο και την προβολή των διαχρονικών αξιών του Ιερού Ευαγγελίου.
Ο Πατριάρχης της Συνόδου και της Ενότητας.
Κατά τη διάρκεια της μακράς πατριαρχικής του διακονίας, ο Παναγιώτατος επανέφερε στο προσκήνιο τη συνοδική συνείδηση της Ορθοδοξίας.Συγκάλεσε επανειλημμένως Συνάξεις Προκαθημένων ορθόδοξων Εκκλησιών,ενίσχυσε τη διαρκή επικοινωνία μεταξύ των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών και εργοδότησε τις δυνάμεις του για την έκφραση της πανορθόδοξης ενότητας.
Κορυφαία στιγμή υπήρξε η σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κρήτη το 2016, γεγονός ιστορικής σημασίας, το οποίο προετοιμαζόταν επί δεκαετίες. Κατά την εναρκτήρια ομιλία του υπενθύμισε ότι η σύναξη των Εκκλησιών δεν αποτελεί απλώς διοικητική πράξη, αλλά έκφραση της ίδιας της φύσεως της Εκκλησίας, επικαλούμενος τον Ιερό Χρυσόστομο, σύμφωνα με τον οποίο «Ἐκκλησία σημαίνει σύστημα καὶ σύνοδο».
Με ιδιαίτερη έμφαση τόνισε ότι «η φωνή του Παρακλήτου καλεί όλους σε ενότητα» και ότι η αποστολή της Ορθοδοξίας είναι να προσφέρει μαρτυρία αγάπης, ειρήνης και συμφιλιώσεως σε έναν κόσμο διαιρεμένο από συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις.
Για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, η ενότητα δεν αποτελεί στρατηγική επιλογή αλλά εκκλησιολογική αναγκαιότητα. Γι’ αυτό και συχνά υπογραμμίζει ότι η Ορθοδοξία δεν μπορεί να νοηθεί έξω από την ευχαριστιακή κοινωνία και τη συνοδική ζωή.
Ο «Πράσινος Πατριάρχης» και η Θεολογία της Δημιουργίας.
Μία από τις σημαντικότερες προσφορές του Παναγιωτάτου υπήρξε η σύνδεση της οικολογικής ευθύνης με την ορθόδοξη θεολογία.
Εμπνεόμενος από τη διδασκαλία των Πατέρων περί της δημιουργίας ως δώρου του Θεού, ανέδειξε την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος ως πνευματικό καθήκον και όχι ως απλή κοινωνική ή πολιτική υποχρέωση.
Χαρακτηριστικά υπογράμμισε ότι «κάθε πράξη πολέμου είναι και πόλεμος εναντίον της δημιουργίας», ενώ επανειλημμένως τόνισε ότι η καταστροφή της φύσεως συνιστά προσβολή του έργου του Δημιουργού.
Η θεολογική του προσέγγιση βασίζεται στην πατερική διδασκαλία περί του ανθρώπου ως ιερέως της κτίσεως, ο οποίος προσφέρει ευχαριστιακά τον κόσμο στον Θεό και δεν τον αντιμετωπίζει ως αντικείμενο ανεξέλεγκτης εκμεταλλεύσεως.
Η Ορθόδοξη Διασπορά και η Παγκόσμια Μαρτυρία της Εκκλησίας.
Ιδιαίτερη υπήρξε η μέριμνα του Παναγιωτάτου για την Ορθόδοξη Διασπορά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Υπό την πατρική καθοδήγησή του ενισχύθηκαν οι κατά τόπους Αρχιεπισκοπές και Μητροπόλεις του Οικουμενικού Θρόνου, ενώ εκατομμύρια Ορθόδοξοι πιστοί στην Αμερική, την Ευρώπη, την Αυστραλία και την Ασία συνεχίζουν να αναγνωρίζουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο το πνευματικό τους κέντρο και τη Μητέρα Εκκλησία.
Ο Παναγιώτατος υπενθυμίζει συχνά ότι η Ορθοδοξία δεν είναι μία τοπική ή εθνική πραγματικότητα, αλλά η Εκκλησία της Πεντηκοστής, η Εκκλησία της καθολικότητας και της παγκοσμιότητας.
Ο Πατριάρχης του Διαλόγου, της Ειρήνης και της Αγάπης.
Με πιστότητα στην Ορθόδοξη αυτοσυνειδησία, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος καλλιέργησε γέφυρες επικοινωνίας με άλλες χριστιανικές ομολογίες και θρησκευτικές κοινότητες, προβάλλοντας τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο.
Σε πολλές ομιλίες του τονίζει ότι «η Ορθοδοξία δεν φοβάται τον διάλογο, διότι δεν φοβάται την αλήθεια», ενώ παράλληλα υπενθυμίζει ότι «η αγάπη είναι το ισχυρότερο επιχείρημα της Εκκλησίας».
Η φωνή του υπήρξε πάντοτε φωνή ειρήνης, συμφιλιώσεως, σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και υπερασπίσεως της θρησκευτικής ελευθερίας.
Η Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως.
Μέσα στους αιώνες, το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανέδειξε Εκκλησίες, παραχώρησε αυτοκεφαλία όπου το απαιτούσαν οι ποιμαντικές ανάγκες, στήριξε την Ορθόδοξη Διασπορά και διαφύλαξε την κανονική παράδοση της Εκκλησίας.
Η Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως υπήρξε η πνευματική κολυμβήθρα από την οποία αναγεννήθηκαν πλήθος Ορθοδόξων λαών. Από την ιεραποστολή των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου μέχρι τη σύγχρονη παρουσία της Ορθοδοξίας στις πέντε ηπείρους, ο Οικουμενικός Θρόνος παραμένει σημείο αναφοράς της πανορθόδοξης ενότητας και της εκκλησιαστικής κοινωνίας.
Σήμερα, τιμώντας τα τριάντα πέντε χρόνια της Πατριαρχίας του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, δεν τιμούμε μόνο το πρόσωπό του. Τιμούμε τον Ιερόν Θεσμόν και συγχρόνως τη διαχρονική μαρτυρία της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, η οποία επί δεκαεπτά αιώνες διακονεί την ενότητα της Ορθοδοξίας, διαφυλάσσει την Αποστολική Παράδοση και εμπνέει γενεές πιστών σε ολόκληρη την οικουμένη.
Στο πρόσωπο του Παναγιωτάτου βλέπουμε έναν Πατριάρχη που ενσαρκώνει το πατερικό ιδεώδες της διακονίας, της θυσίας και της αγάπης· έναν Πατριάρχη που επί τριάντα πέντε χρόνια κρατεί αναμμένη τη λαμπάδα της Ορθοδοξίας στο Φανάρι, εκεί όπου χτυπά η καρδιά της Μητρός Εκκλησίας και από όπου εξακολουθεί να ακούγεται η φωνή της ενότητας προς «πάσας τὰς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ»,επιπροσθέτως ,αναγνωρίζουμε στο πρόσωπό του έναν άξιο διάδοχο των μεγάλων Πατριαρχών της Κωνσταντινουπόλεως, έναν ποιμένα που σήκωσε τον σταυρό της ευθύνης σε δύσκολους καιρούς και ανέδειξε το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς της Ορθοδοξίας.
Προσευχόμαστε ο Κύριος της Δόξης να του χαρίζει υγεία, δύναμη και μακροημέρευση, ώστε να συνεχίζει να οδηγεί το Σεπτό Κέντρο της Ορθοδοξίας «ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀγάπῃ», προς δόξαν Θεού και οικοδομήν της Αγίας Του Εκκλησίας.
Εἰς πολλὰ καὶ εὐλογημένα ἔτη, Παναγιώτατε Δέσποτα!
Εὐθυπορῶν,εἰρηνεύων, ὀρθοτομῶν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας καὶ φωτίζων τὴν Οἰκουμένην.
Ἄξιος!
